Jak stałem się domowym waflarzem

Kuchnia to dla mnie takie miejsce, w którym dzieją się rzeczy z pogranicza czarów. Oto bowiem z wielu różnych półproduktów właśnie tutaj można wyczarować rzeczy, które potrafią wprowadzić podniebienie w nastrój ekstazy.

To mnie dotyczy również ale tylko jako użytkownika końcowego czyli zjadacza. Dobre placki ziemniaczane, wiem, ze się z nimi powtarzam, ale nic nie poradzę, że je tak lubię, potrafią mi dostarczyć całkiem niezłych przyjemności organoleptycznych.

Swoich jednak prób kulinarnych zdecydowanie bym nie polecał. Życie mnie zmusiło do oswojenia się z ta częścią domu. Gdy musiałem gotować to robiłem to w ilościach na kilka dni, żeby mieć święty spokój. W tym względzie wciąż jestem kiepskim czarownikiem, ba nawet nie nim, bardziej zwykłym wyrobnikiem.

Mam jednak na swoim koncie pare sukcesów. Jako namiętny pożeracz wszystkiego co słodkie, lubię również nasze wafle z masą z mleka w proszku. Nie wiem nawet dlaczego ale to mleko mogę wcinać nawet bezpośrednio z opakowania.

Wafla w takiej postaci oczywiście nie uświadczysz w Ekwadorze. Wiedziałem, że po przyjeździe będę musiał go sobie przyrządzić. Będę musiał, bo mój kuchenny czarodziej został się przy naszej wnuczusi zatem albo sam, albo wcale. No mógłbym kupić gamonia ale lubię wiedzieć co mi podają.

Pierwszy raz zrobiłem go w ubiegłym roku kiedy Luśka z przyczyn obiektywnych kuśtykając nie mogła zbyt długo stać na nogach. Wyszło całkiem nieźle. Zapomniałem jednak jak to się przygotowuje. Złapałem moją dziewczynę na internecie i już po chwili stół u rodziców stał się polem bitwy.

Płynne mleko z cukrem bum na palnik. Do tego dorzuciłem stuprocentową czekoladę, którą wiozłem z innego kontynentu. Jak się to stopiło i trochę ostygło w ruch poszło kakao i właśnie sproszkowane mleko. Gdzieś był błąd, bo to białe nie chciało się rozpuścić do końca pozostawiając mleczne grudki. Kakao jednak ślicznie się rozpłynęło i masa prawie była gotowa.

Gdy jednak robiłem to po raz pierwszy pół roku temu zabrakło mi masy do skończenia wafla. Wpadłem na pomysł odrzucenia do niej łyżki powidła śliwkowego. To był strzał w dziesiątkę, bo masa nagle stała się odrobine bardziej winna.

Wykorzystałem zatem tą wiedzę tym razem i całość doprawiłem powidłem. Jeszcze tylko posmarować wafla, położyć na niego coś ciężkiego aby to się skleiło do kupy, odczekać chwilkę i można było próbować.

Jak się coś przyrządzi samemu, to to zawsze smakuje lepiej. No i smakowało wybornie. A na drugi dzień robić musiałem już następnego. Ten pierwszy okazał się wyjątkowo zgodny z oczekiwaniami i potrzebami rodziców. Sam zdążyłem wbić zęby tylko w pare kawałków, reszta zginęła bezpowrotnie.

W ten sposób stałem się domowym waflarzem aż do wyjazdu.

24 myśli na temat “Jak stałem się domowym waflarzem

Dodaj własny

  1. Swoją drogą, to jest dobry pomysł na biznes, a w Ekwadorze na bank podbił byś rynek swoimi waflami 🙂 A jak jeszcze nazwał byś to np „wafle papieskie”… 🙂 U nas dobrze przyjeła by się nazwa „moherowe wafle” albo „wafle prezesa”…Hmmmmmm,może sam się za to wezmę… 🙂

    Polubione przez 2 ludzi

  2. Z waflami już zawsze będzie mi się kojarzył mój tata. Kiedy odkrył, że wnuki uwielbiają najbardziej te jego wymysły, różne, z dżemem, kremami budyniowymi, karmelowymi, czekoladowymi…. to oczywiście nigdy nie pojawiał się u nas bez nich. A już na pewno nigdy nie obyły się bez wafelków żadne święta, które zawsze spędzamy u rodziców. Nawet teraz, kiedy tata już od kilku lat nie żyje.

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

saberblog

sabera myśli zapisane, czyli internetowa ziemia obiecana współczesnego narcyza i lansera

w poszukiwaniu perspektyw

moje bzdury, radości i frustracje

Lance Sheridan

Internationally Published Poet

NIEZAPOWIEDZIANA

trochę na wesoło, trochę na smutno

Słowiki nie płaczą

If you were ever in doubt, don't sell yourself short, you might be bulletproof ~~

Co zostało na alei róż...

Jestem swoją myślą, rzuconą w świat, pomiędzy tysiącami innych twarzy. Wyznania depresjonistki z syndromem DDA

Melanż

Mam zakaz chlania, cale szczęście jebie zakazania

heygoodway

blog podróżniczo-lifestylowy

seashelllove

Z miłości do muszelek i niebanalnej biżuterii

Wymiar Zdrowia

Dietoterapia online, konsultacje z dietetykiem przez internet. Indywidualne plany żywieniowe oraz gotowe jadłospis online.

RomanticSugar94

„Styl to sposób na zamanifestowanie tego, kim jesteś, bez konieczności mówienia”. – Rachel Zoe

%d blogerów lubi to: