Skąd oni o tym wiedzieli?

Od pewnego czasu, pod wrażeniem codziennych doniesień medialnych chodzi za mną przebój z minionych lat. Dwa plus jeden z urocza Elżbietą Dmoch była jedna z najbardziej popularnych grup w latach osiemdziesiątych. Już zachodzi czerwone słoneczko, Pomaluj mój Świat czy Windą do nieba to niezapomniane przeboje pełne radości, wesołe i wpadające lekko w ucho. Jak tam wpadły to pozbyć się tych tonów było bardzo trudno, chyba że ktoś takiej muzyki nie lubi. Osobiście lubiłem Dwa plus Jeden a nawet byłem na ich koncercie w Stanach Zjednoczonych. Odpowiadała mi zawsze radość i nadzieja w ich tekstach no i oczywiście wdzięk i uroda Elżbiety Dmoch. Dla mnie nigdy nie ulegało watpliwości, że była to fajna i wesoła muzyka na dobre i gorsze dni. Nie wiedziałem jednak, że mieli oni zdolności przewidywania, no może nie oni ile Andrzej Mogielnicki autor tekstu jednego z wielu przebojów tego zespołu. Utwór, który mam na myśli to „Wielki, mały człowiek”. Skąd oni wszyscy wiedzieli w 1984 roku, że trzydzieści lat pózniej gnębić nas będzie zakompleksiony fanatyk własnej wielkości, nie mam zielonego pojęcia. Dla mnie jednak słowa tej piosenki pasują jak ulał do dnia dzisiejszego. Oto bowiem idzie ulicą mały punkcik w powodzi głów i nikogo nie chce pytać o drogę choć serce bije mu jak na trwogę. Interesują go tylko jego własne pragnienia i sny, bo on, chociaż zalękniony tak i dumny jak paw, jest rownież wielkim małym człowiekiem. Nie będę streszczał całego utworu, każdy przecież może go posłuchać, dla mnie te słowa są jak smutna przepowiednia, która niestety, jak to z przebojami bywa, powtarzana wielokrotnie stała się rzeczywistością. Janusza Kruka, który był rownież autorem muzyki już nie ma wsród nas, Elżbieta Dmoch podobno żyje w innym świecie, jednak ich przebój śmiało mógłby się stać hymnem opozycji w naszym kraju bo ma wszystko w sobie to co jest jej tak potrzebne. Wielcy, mali ludzie to nic dobrego i tu nie zgadzam się z refrenem piosenki, który namawia dobrego Boga do opieki nad nimi. Moim zdaniem niech dobry Bóg ma nas w swojej opiece.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

Architektura doświadczeń

Proste doświadczenia i skomplikowana rzeczywistość

notatki na mankietach

mysli szybkie, mysli smiale, wszystkie mysli duze i male...

𝓛𝓾𝓼𝓽𝓻𝓸 𝓬𝓸𝓭𝔃𝓲𝓮𝓷𝓷𝓸ś𝓬𝓲 - 𝓴𝓪𝓵𝓲𝓷𝓪𝔁𝔂

𝒯𝑜 𝓃𝒾𝑒 𝒿𝒶 𝒷𝓎ł𝒶𝓂 𝐸𝓌ą 𝒯𝑜 𝓃𝒾𝑒 𝒿𝒶 𝓈𝓀𝓇𝒶𝒹ł𝒶𝓂 𝓃𝒾𝑒𝒷𝑜 𝒞𝒽𝑜𝒸𝒾𝒶ż 𝒹𝑜𝓈𝓎ć 𝓂𝒶𝓂 ł𝑒𝓏 𝑀𝑜𝒾𝒸𝒽 ł𝑒𝓏, 𝓉𝓎𝓁𝓊 ł𝑒𝓏 𝒥𝑒𝓈𝓉𝑒𝓂 𝓅𝑜 𝓉𝑜, 𝒷𝓎 𝓀𝑜𝒸𝒽𝒶ć 𝓂𝓃𝒾𝑒

Myśli (nie)banalne Joanny

Moje spojrzenie na świat

FacetKA

... bo ktoś musi nosić spodnie!

365 dni w obiektywie LG/Samsunga

365 days a lens LG/Samsung

rymki i nie tylko

Przed wejściem tutaj nie musisz konsultować się z żadnym lekarzem, farmaceutą, a nawet z rodziną, gdyż treści tu zawarte z pewnością nie zaszkodzą Twojemu zdrowiu i życiu,

Burgundowy Kangur

Zawiłości codzienności

Accordéon et dentelles au jardin

ou les tribulations d'Agathe Balboa de Kwacha

TAKI JEST ŚWIAT

życie to nie bajka

Bursztynka

Cała ja:)

Spisane na kolanie

We and nature

Katie's Planners

Tworzę piękne i minimalistyczne kalendarze, notesy, plenery cyfrowe oraz do druku, także autorskie narzędzia i szablony ułatwiające organizację i wcielanie planów w życie.

sudeckie klimaty

hills and valleys of grassroot creativity

UnstableTrip

Digital Nomad Travel Blog

Na skraju miasta

takie tam obserwacje

%d blogerów lubi to: